چرا نباید خرما را با چای بخوریم؟ دلایل علمی
خرما و چای دو ماده غذایی بسیار محبوب در فرهنگ ما هستند؛ خرما به عنوان میوهای مقوی و سرشار از انرژی و چای به عنوان نوشیدنی گرم همیشگی. در حالی که هر کدام به تنهایی فواید سلامتی چشمگیری دارند، ترکیب همزمان آنها میتواند منجر به ایجاد تداخلات نامطلوبی در بدن شود. این مقاله به بررسی دلایل علمی و اثرات فیزیولوژیکی این ترکیب میپردازد تا شما بتوانید با آگاهی بیشتری مصرف کنید.
خرما و چای
۱. تداخل جذب مواد مغذی: بزرگترین دشمن
مهمترین دلیل علمی برای پرهیز از خوردن همزمان خرما و چای، تداخل در جذب مواد معدنی حیاتی، به ویژه آهن است.
نقش تاننها در چای
چای (به خصوص چای سیاه) حاوی ترکیبات فنلی قوی به نام تاننها (Tannins) یا پلیفنولها است. این تاننها مسئول رنگ و طعم گس چای هستند.
مهار جذب آهن
هنگامی که تاننها وارد دستگاه گوارش میشوند، با مواد معدنی خاصی مانند آهن (به ویژه آهن غیرهِم که در منابع گیاهی مانند خرما یافت میشود) پیوند برقرار میکنند. این پیوند، تشکیل کمپلکسهای غیرقابل جذب میدهد که بدن قادر به جذب آنها از طریق دیواره روده نیست.
نتیجه: اگرچه خرما منبع خوبی از آهن است، مصرف آن بلافاصله پس از نوشیدن چای، میزان آهن قابل جذب را به شدت کاهش میدهد و میتواند در طولانی مدت به فقر آهن (کمخونی) دامن بزند.
۲. تأثیر بر قند خون و دیابت
ترکیب این دو ماده غذایی میتواند بر تنظیم گلوکز خون تأثیر بگذارد.
خرما: دارای شاخص گلیسمی (GI) متوسط تا بالا است و سرشار از قندهای طبیعی (فروکتوز و گلوکز) میباشد که به سرعت وارد جریان خون میشوند و قند خون را بالا میبرند.
چای: چای خالص (بدون قند) معمولاً تأثیر مستقیمی بر افزایش فوری قند خون ندارد و حتی برخی مطالعات نشان میدهند پلیفنولهای چای ممکن است حساسیت به انسولین را بهبود بخشند.
مشکل ترکیب: خوردن خرما باعث افزایش سریع قند خون میشود. اگر این کار با مصرف چای شیرین شده همراه باشد (که رایج است)، شوک قند خون تشدید میشود. حتی در افراد سالم، این نوسانات مکرر میتواند بار متابولیک بدن را افزایش دهد.
۳. مسائل گوارشی و جذب فیبر
خرما منبع عالی فیبر است که برای سلامت دستگاه گوارش ضروری است. چای، به خصوص اگر غلیظ باشد، میتواند اثر قابض (Astringent) داشته باشد.
وقتی مقادیر زیادی تانن (از چای) با فیبر بالا (از خرما) ترکیب میشوند، این مواد میتوانند به هم چسبیده و در روده حرکت کنند، که میتواند منجر به:
خرما و چای
یبوست: در برخی افراد حساس، این ترکیب میتواند حرکات روده را کند کرده و سبب خشکی و دشواری در دفع شود.
نفخ و ناراحتی: فرآیند هضم فیبر در حضور ترکیبات قابض پیچیدهتر شده و ممکن است منجر به تولید گاز و نفخ شود.
۴. ملاحظات مربوط به کافئین و تئوفیلین
چای حاوی کافئین و مواد محرک دیگری مانند تئوفیلین است.
مصرف مقادیر زیاد کافئین به همراه قند طبیعی موجود در خرما میتواند منجر به افزایش ضربان قلب و احساس اضطراب در افراد حساس شود. در حالی که خرما به طور مستقیم کافئین ندارد، افزایش انرژی سریع ناشی از قند آن، اثر محرک کافئین موجود در چای را تشدید میکند و ممکن است کیفیت خواب را در صورت مصرف در ساعات پایانی روز مختل کند.
پیشنهاد مشاهده: قیمت عمده خرما
| ماده غذایی | ترکیب اصلی دخیل | اثر بیولوژیکی | نتیجه برای بدن |
|---|---|---|---|
| چای (سیاه) | تاننها (پلیفنولها) | تشکیل کمپلکس با کاتیونها | کاهش شدید جذب آهن از خرما |
| خرما | قندهای ساده (فروکتوز) | افزایش سریع گلوکز خون | فشار بر پانکراس و نوسان انرژی |
| ترکیب هر دو | تانن + فیبر بالا | اثر قابض و چسبندگی در روده | احتمال نفخ، سوء هاضمه و یبوست |
فاصله زمانی ایدهآل
برای بهرهمندی کامل از فواید خرما و چای بدون تداخل، رعایت فاصله زمانی ضروری است.
توصیه: کارشناسان تغذیه توصیه میکنند برای به حداکثر رساندن جذب آهن و مواد معدنی خرما، بین مصرف آن و نوشیدن چای (یا قهوه) حداقل یک ساعت فاصله ایجاد کنید. اگر چای را به عنوان نوشیدنی اصلی میل میکنید، خرما را به عنوان میانوعده مستقل یا حداقل ۹۰ دقیقه قبل از آن مصرف کنید.
مصرف همزمان خرما و چای، اگرچه رایج است، اما به دلیل وجود تاننهای چای و تأثیر مهارکنندگی آنها بر جذب آهن موجود در خرما، و همچنین تأثیر بر سطح قند خون، توصیه نمیشود. این ترکیب میتواند منجر به کاهش جذب مواد مغذی و مشکلات گوارشی شود. با آگاهی از این تداخلات و ایجاد فاصله زمانی مناسب بین مصرف این دو ماده، میتوانید از مزایای هر کدام به صورت مجزا و کامل بهرهمند شوید.
درخواست خرید محصولات کهن طعم
جهت ثبت سفارش محصولات کهن طعم، با تکمیل فرم زیر کارشناسان فروش با شما تماس می گیرند.
پرسش و پاسخهای متداول
بله، مصرف همزمان خرما و چای میتواند باعث کمخونی شود. چای حاوی تانن (پلیفنول) است که با آهن موجود در خرما پیوند میزند و جذب آن را در روده کاهش میدهد. این امر به ویژه در افرادی که دچار کمخونی هستند یا منبع اصلی آهن گیاهی دارند، خطرناک است.
برای جلوگیری از تداخل، حداقل یک ساعت فاصله بین مصرف خرما و چای توصیه میشود. این فاصله به بدن زمان میدهد تا آهن خرما به طور کامل جذب شود و قبل از مصرف چای، مواد معدنی به خوبی متابولیزه شوند.
بله، چای سبز نیز حاوی تانن است و میتواند جذب آهن را محدود کند، اما میزان آن در چای سبز کمتر از چای سیاه است. با این حال، بهتر است حتی با چای سبز نیز فاصله زمانی رعایت شود، به ویژه در مصرف مکرر یا در افراد حساس.
نظرات